معانی کلمه : جثه
لغت نامه دهخدا
جثة. [ ج ُث ْ ث َ ] (اِخ ) شهری است به یمن میان محجم و کدراء. (منتهی الارب ).
جثة. [ ج ِث ْ ث َ ] (ع اِ) بلا و آفت . (منتهی الارب ). بلا. (تاج العروس ). آزمایش . (شرح قاموس ).
فرهنگ عمید
بدن، تَن، پیکر.
فرهنگ معین
(جُ ثِّ ) [ ع . جثة ] (اِ. ) بدن ، تن .
فرهنگ فارسی
بدن، تن، شخص انسان، جثت جمع
( اسم ) بدن تن . جمع : جثث .
شهری است به یمن میان محجم و کدرائ
( اسم ) بدن تن . جمع : جثث .
شهری است به یمن میان محجم و کدرائ
گویش مازنی
/jesse/ هیکل
مترادف و متضاد
اندام، بدن، پیکر، تن، هیکل
bulk (اسم)
توده، میزان، جسم، تنه، حجم، اکثریت، اندازه، جثه، جسامت
فرهنگ فارسی ساره
تنه