معانی کلمه : جایگیر

۱. پُرحجم، جاگیر.
۲. [قدیمی] کسی یا چیزی که در جایی قرار گرفته و جای خود را محکم کرده باشد: بیانی چنان روشن و دلپذیر / که در دل نه، در سنگ شد جای گیر (نظامی۶: ۱۰۵۹ ).
۳. [قدیمی، مجاز] پذیرفته، مورد قبول.
۴. [قدیمی، مجاز] مؤثر.
۵. [قدیمی] جانشین.

جاگیرنده، جاگرفته، جای خودرامحکم کردند
( صفت ) کسی یا چیزی که در محلی قرار گیرد جاگیرنده متمکن .