معانی کلمه : جانکاه

جانکاه. ( نف مرکب ) آنکه جان را بکاهد. ( آنندراج ). هرچه جان را بکاهد و روح را خسته کند. دلگیر. جگرسوز. مولم. ( ناظم الاطباء ). مقابل جانفزا :
گرفته سرشان سرسام و جسمشان ابرص
ز سام ابرص جانکاه تر بزهر جفا.- غمی جانکاه ؛ اندوهی جانفرسای و جانسوز.

آنچه روح و روان را بیازارد، رنج دهنده.

(ص فا. ) بسیار رنج دهنده .

( صفت ) ۱- آنکه جان را بکاهد. ۲- آنکه روح را خسته کند. ۳- مولم رنج آور .