جان سوز. ( نف مرکب ) جان سوزاننده. روان سوزنده. آنچه یا آنکه جان را بسوزاند. آنکه یا آنچه جان را آزرده سازد : دولتت جاوید بادا کز جلال جاه تو جانسوز اعدا دیده ام.خاقانی.تو با تریاک و من با زهر جانسوزترا آنروز و آنگه من بدین روز.نظامی.و ازتیر سحر و ناوک جانسوز جگرخور مظلومان... سپهر. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 143 ).که شنید این ره جانسوز که فریاد نکرد.حافظ.کرا گویم که با این درد جانسوزطبیبم قصد جان نات...
فرهنگ عمید
آن که یا آنچه جان را بسوزاند، سوزناک.
فرهنگ فارسی
سوزاننده جان، سوزناک، آنکه یا آنچه جان راسوزاند جان سوزاننده
