معانی کلمه : ثیب

زن بی شوهر و بیوه.

(ثَ یِّ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - زن بیوه . ۲ - مردِ زن دیده ، که اکنون بی زن است . مق پسر، عزب .

بیوه، زن شوهرمرده یاطلاق گرفته، مردازدواج کرده، زن مرد دیده، مرد زن دیده
( صفت ) ۱- زن شوی دیده که اکنون بی شوی است بطلاق یا مرگ شوی بیوه مقابل دوشیزه عذرائ باکره . جمع : ثیبات . ۲- زنی که بکارت وی بسبب مواقعه ( قانونی یاغیرقانونی ) زایل شود. ۳- مرد زن گرفته که اکنون بی زن است مقابل پسر عزب .
کوهی است به شرقی مدینه الرسول