تلفظ بین المللی : /samˈɑmijˌe/ تلفظ : [sam'Amij,e]
لغت نامه دهخدا
( ثمامیة ) ثمامیة. [ ث َ می ی َ ] ( اِخ ) گروهی از معتزله از اتباع ثمامةبن اشرس نمیری. و آنان گویند که افعال عباد را فاعلی نیست و افعال بخودی خودتولید شوند، و معرفت زائیده نظر است. و نظر واجب است پیش از شرع. و یهود و نصارا و مجوس و زنادقه در جهان دیگر خاک شوند و نه به بهشت شوند و نه به دوزخ روند و کودکان و چهارپایان نیز در همین حکم باشند. و استطاعت ، سلامت آلات بدن است از آفتها و پیشتر از فعل توان...
فرهنگ عمید
گروهی از معتزله، پیروان ثمامة بن اشرس نمیری و معاصر هارون و مٲمون، خلفای عباسی، که معتقد بودند مشرکان و زندیقان مانند بهایم خاک می شوند، نه به بهشت می روند و نه به دوزخ.
