معانی کلمه : ثمامه
لغت نامه دهخدا
ثمامة. [ ث ُ م َ ] (اِخ ) ابن ثال . صحابی است .
ثمامة. [ ث ُ م َ ] (اِخ ) ابن حزن . صحابی است .
ثمامة. [ ث ُ م َ ] (ع اِ) یک یزبُن . (منتهی الارب ).
ثمامة. [ ث ُ م َ ] (اِخ ) ابن بجاد العبدی . صحابی است .
فرهنگ فارسی
العبسی القعقاعی ابو عثمان ابن ثمامه صاحب الجبار از معمری عصر هارون الرشید و مورد عنایت اوست
