معانی کلمه : ثعلبان
لغت نامه دهخدا
ثعلبان . [ ث ُ ل َ ] (ع اِ) روباه نر. || ذوثعلبان ؛ بیماریی است .
ثعلبان . [ ث َ ل َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ثعلب . دو روباه . || روباه . و درکنز ثعلبان بضم اول و سوم روباه نر. (غیاث اللغة).
فرهنگ فارسی
تثنیه ثعلب دو روباه
