تلفظ بین المللی : /tˌimuːkrˈɑsi/ تلفظ : [t,imu:kR'Asi]
لغت نامه دهخدا
تیموکراسی. [ م ُ ] ( فرانسوی ، اِ ) از تیمه یونانی به معنی ثروت و کراتوس به معنی قدرت رژیم سیاسی که در آن قدرت متعلق به گروه شهرنشین و صاحب امتیاز است که از عایدات خاص برخوردارند و به عیش و عشرت می پردازند. تیموکراتیک منسوب به آن. ( از لاروس ).
دانشنامه عمومی
تیموکراسی اصطلاحی است که ارسطو آن را در معنی مالک سالاری و افلاطون در معنی شرف سالاری به کار برده اند.مالک سالاری به این معنی است که تنها بزرگ زمین داران حق مشارکت در امور دولتی و حکومتی را داشته باشند.از سوی دیگر، این اصطلاح را افلاطون در جمهور خود در مورد حکومتی به کاربرده است که به دست اشخاصی اداره می شود که تنها به خاطر شرف و افتخار کار می کنند نه بر اساس عدالت و قضائیات و اموال و عناوین دیگر....
