کلماتور
تیزک . [ زَ ] (اِ) آواز گستاخانه ای که از دهن خارج شود. (ناظم الاطباء).
تیزک . [ زَ ] (اِخ ) دهی از بخش ابرقو است که در شهرستان یزد واقع است و 158 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).
سرده‌ای آبزی از تیزکیان با حدود 50 گونه که در سرتاسر جهان پراکنده هستند
زبر و زرنگ – چابک – تند و تیز