تلفظ بین المللی : /tˌajarrˈozan/ تلفظ : [t,ajaRR'ozan]
لغت نامه دهخدا
تیرزن. [ زَ ] ( نف مرکب ) تیرانداز. ( ناظم الاطباء ). تیرافکن. که تیر اندازد. که تیر زند. تیرزننده. تیراندازنده : چو شاپور و بهرام شمشیرزن چو گرگین و چون بیژن تیرزن.فردوسی.تا دگر زخم هیچ تیرزنی نرسد بر کمان پیرزنی.نظامی.اگر جستم از دست این تیرزن من و کنج ویرانه پیرزن.سعدی ( بوستان ).یلان کماندار نخجیرزن غلامان ترکش کش و تیرزن.سعدی ( بوستان )....
فرهنگ عمید
تیرانداز.
فرهنگ فارسی
تیر انداز تیر افکن
دانشنامه عمومی
تیرزن (نام علمی: Proconiini) نام یک تبار از تیره زنجرک است.
