تلفظ بین المللی : /takˈɑpuːjˌe kˈardan/ تلفظ : [tak'Apu:j,e k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
تکاپوی کردن. [ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آمد و شد کردن از روی تعجیل باشتاب. به این سوی و آن سوی رفتن. تلاش کردن. سعی کردن. جستجوی بسیار و شتاب آمیز کردن : سرشت مردم چنان آمد که تکاپوی کند. ( منتخب قابوسنامه ص 3 ).ازآنسو که خورشید می شد نهان تکاپوی می کرد با همرهان.نظامی.تکاپوی کن گرد پرگاردهرکه تا خاکیان از تو یابند بهر.نظامی....
فرهنگ فارسی
آمد و شد کردن از روی تعجیل با شتاب باین سوی و آن سوی
