تلفظ بین المللی : /tˌavallɑˈiːɑn/ تلفظ : [t,avallA'i:An]
لغت نامه دهخدا
تولائیان. [ ت َ وَل ْ لا ] ( اِ مرکب ) گروهی که به دوستی علی و خاندان و اولاد او تظاهر می کردند. رجوع به سبک شناسی بهار ج 3 ص 255 شود.
دانشنامه آزاد فارسی
تَوَلّائیان(یا: اهل تولّی) گروهی از شیعیان که ولایت و خلافت را مختص امام علی (ع) می دانند و تولّی به علی (ع) و اولاد او را، براساس اخبار رسیده از معصومین (ع)، واجب و از ارکان اسلام می شمارند. تولّی به علی (ع) و آل او از دیرباز در میان شیعیان رواج داشته و در عهد امویان و عباسیان نیز از بزرگان شیعه نقل شده است. تولّائیان در این دوره ها بنابه مصلحت و گاه از ترس اُمَرا از مبالغه اجتناب و تقیه می کردند...
