توقیع. [ ت َ ] ( ع مص ) نشان کردن بر نامه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نشان کردن پادشاه بر نامه و منشور. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). رسم کردن طغرای سلطان بر عهد که به فرمان ، معروف است. ( ازاقرب الموارد ). نامه را نشان کردن. ( دهار ). نشان گذاشتن. نشان کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). نشان کردن پادشاه بر فرمان و منشور و نامه. ( ناظم الاطباء ). || امضاء کردن نامه و فرمان. ( فرهنگ فارسی معین ). ||...
فرهنگ عمید
۱. فرمان، دست خط، و طغرای پادشاهان و بزرگان. ۲. فرمان. ۳. (اسم مصدر ) نوشتن چیزی در ذیل نامه یا کتاب. ۴. (هنر ) یکی از خطوط اسلامی.
فرهنگ معین
(تُ ) [ ع . ] ۱ - (مص م . ) نشان گذاشتن بر چیزی . ۲ - نوشتن چیزی ذیل کتاب . ۳ - امضا کردن نامه و فرمان . ۴ - (اِ. ) فرمان شاهی ، طغرای شاهی . ۵ - دستخط .
دانشنامه آزاد فارسی
نمونه خط توقیع به قلم یاقوت مستعصمی، قرن 7قدر اصل عبارتی که سلطان یا وزیر یا کارگزار مخصوص به نشانۀ رسیدگی بر فرمان ها و عرض حال ها می نوشت. همچنین، سندِ دارای این عبارت، یا مُهر و نشان. توقیع از ریشۀ وقع، در لغت به معنای پرتاب کردن تیر به هدفی بسیار نزدیک است. اصطلاح توقیع نیز از همین معنا گرفته شده است، زیرا توقیع نوشته ای بود بر حاشیه و پشت شکایات به خط خلیفه یا سلطان یا برخی از فرمانروایان که ...
فرهنگ فارسی
یکی از خطوط اسلامی که آنرا قلم توقیع و قلم توقیعات مینامند و از اقسام آن توقیع مطلق است که بدان در قطع ثلث نویسنده و مخترع آن یوسف برادر ابراهیم شجری است .نشان گذاشتن برچیزی، امضاکردن نامه وفرمان، نوشتن چیزی درذیل نامه یاکتاب، فرمان ودستخط۱ - ( مصدر ) نشان گذاشتن نشان کردن . ۲ - امضاکردن نامه و فرمان . ۳ - نوشتن عبارتی در ذیل مراسله و کتاب.۴ - ( اسم ) نشان گذاری . ۵ - امضا . ۶ - ( اسم ) فرمان شاه ...
دانشنامه عمومی
منظور از «توقیع» موارد زیر می تواند باشد: توقیع: اصطلاحی در مکاتبات درباری و دیوانی توقیع: اصطلاحی حدیثی خط توقیع: از اقلام ششگانه خط
۱. امر، امریه، امضا، پینوشت، حکم، دستور، فرمان، منشور، مهر ۲. امضا کردن (حکم، فرمان) ۳. نشان گذاشتن، مهر کردن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] توقیع، اصطلاحی در فرهنگ شیعی به معنای مکاتبات و منشورهای امامان به ویژه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه می باشد.این اصطلاح به هرگونه سخن شفاهی امام عصر نیز اطلاق شده است.واژه توقیع نخستین بار در روایتی از امام کاظم علیه السلام دیده شده، همراه با حرف جرّ «فی» که پس از آن لفظ کتاب آمده است، به معنای یادداشتی که امام در زیر یک نامه نوشته بوده اند. با همین ترکیب و در همین معنا در چند روایت...