[ویکی فقه] توفیق در قرآن. ایجاد اسباب طاعت یا منع اسباب معصیت از سوی خداوند را توفیق گویند.توفیق مصدر باب تفعیل از ریشه «و ـ ف ـ ق» است و در لغت بر ایجاد هر گونه سازگاری و مناسبت و همراهی بین دو چیز دلالت دارد. توفیق را در اصطلاح، این گونه تعریف کرده اند که خداوند افعال بندگانش را موافق خشنودی خود قرار دهد. بعضی هم در تعریفی عام تر آن را موافقت قضای خداوند و خواست بنده در شر و خیر دانسته اند، هر...