معانی کلمه : تن اسان
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
( تن آسان ) ۱. تندرست، سالم.
۲. راحت طلب، تنبل.
۳. در آسایش، راحت: سرای سپنجی بدین سان بُوَد / یکی خوار و دیگر تن آسان بُوَد (فردوسی: ۱/۲۱۶ ).
۲. راحت طلب، تنبل.
۳. در آسایش، راحت: سرای سپنجی بدین سان بُوَد / یکی خوار و دیگر تن آسان بُوَد (فردوسی: ۱/۲۱۶ ).
فرهنگ معین
( تن آسان ) ( ~. ) (ص مر. ) ۱ - آسوده ، مرفه . ۲ - تن درست ، سالم . ۳ - تن پرور، خوش گذران .
فرهنگ فارسی
( تن آسان ) ( صفت ) ۱ - آسوده مرفه . ۲ - تندرست سالم . ۳ - تن پرور خوشگذران تن آسا .
تندرست، سالم، راحت طلب، تنبل، تن پروری، خوشی
( صفت ) ۱ - آسوده مرفه . ۲ - تندرست سالم . ۳ - تن پرور خوشگذران تن آسا .
تندرست، سالم، راحت طلب، تنبل، تن پروری، خوشی
( صفت ) ۱ - آسوده مرفه . ۲ - تندرست سالم . ۳ - تن پرور خوشگذران تن آسا .
