معانی کلمه : تندور

تلفظ بین المللی : /tˈanduːr/ تلفظ :‌ [t'andu:R]

لغت نامه دهخدا

تندور. [ ت ُ / ت َ ] (اِ) تابخانه و تنور و گلخن و کوره . (ناظم الاطباء). تَنّور و تَنور. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تنور شود.

تندور. [ ت ُ / ت ُ دَ / دُو ] ( اِ ) رعد. ( برهان ) ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 138 ) ( آنندراج ) ( اوبهی ). تندر. ( لغت فرس اسدی ایضاً ) ( فرهنگ جهانگیری ) : خورد سیلی زند بسیار طنبورد...

فرهنگ عمید

تندر#NAME?

= تندر

فرهنگ معین

(تُ دُ ) (اِ. ) نک تندر.

فرهنگ فارسی

( اسم ) غرضی که از آسمان بگوش رسد آسمان غرش غرش ابر رعد .
تا به خانه و تنور و گلخن و کوره .

معانی کلمه : تندور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

گویش مازنی

کلمات مرتبط

نظرات