تقوا. [ ت َ ] ( ع اِمص ) پرهیزکاری و ترس از خدا. ( از ناظم الاطباء ). تقوی. رجوع به تقوی شود.
فرهنگ عمید
ترس از خدا و اطاعت امر او، پرهیزکاری، پرهیز.
دانشنامه آزاد فارسی
(از مصدر وقایه، به معنای پرهیزکردن و خویشتن داری) در قرآن، مهم ترین و عام ترین ارزش اخلاقی. اگر به خدای متعال نسبت داده شود، معنایش دوری جستن از عذاب الهی و خداترسی است. این واژه در قرآن کریم، هفده بار و مشتقات آن بیش از ۲۰۰بار در معانی مختلف به کار رفته، از آن جمله است: ۱. محفوظ داشتن؛ ۲. پرهیزگاری و پارسایی؛ ۳. تقیّه کردن و ترسیدن؛ ۴. پروا و خشیت (از مقام پروردگار). با ملاحظۀ معانی یادشده می توا...
فرهنگ فارسی
پرهیز، ترس ازخداواطاعت امراو، پرهیزکاری جمع تقی
نقل قول
تقوا (پرهیزگاری) همچنین :پارسایی ، زهد موضوع این صفحه است.• «بنیادی را که بر پرهیزگاری استوار است چیزی نلرزاند، و کشتزاری که آبِ تقوا خورَد، تشته نماند....» نهج البلاغه، خطبه ۱۷ -> علی بن ابی طالبwikiquote: تقوا...
گویش مازنی
پرهیز
فرهنگ اسم ها
اسم: تقوا (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: taqvā) (فارسی: تقوا) (انگلیسی: taghva) معنی: ترس از خدا و اطاعت امر او، پرهیزکاری، پرهیز، پارسایی، ( عربی، تقوی ) نگه داشتن خود از گناه و اطاعت از خداوند، پرهیزگاری
[ویکی شیعه] تقوا، اصطلاحی اخلاقی به معنای خویشتن داری در اطاعت از دستورات الهی و دوری از گناهان است. قرآن تقوا را شرط نجات از آتش جهنم و قبولی اعمال دانسته که موجب نزول برکات بر شخص و رهایی او از گرفتاری ها در دنیا می شود. تکرار پُرشمار این واژه در قرآن و روایات از جایگاه بالای آن حکایت می کند.علاوه بر احادیث فراوانی که به این موضوع پرداخته اند، خطبه ۱۹۳ نهج البلاغه مشهور به خطبه همام به اوصاف متق...
