معانی کلمه : تغنی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. سرود گفتن، سرود خواندن، شعر را به آواز خواندن.
۲. آوازه خوانی.
۳. توانگر شدن، بی نیاز شدن.
۲. آوازه خوانی.
۳. توانگر شدن، بی نیاز شدن.
فرهنگ معین
(تَ غَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) سرود خواندن ، شعر را به آواز خواندن .
( ~.) [ ع . ] 1 - (مص ل .) توانگر شدن ، بی نیاز شدن . 2 - (اِمص .) توانگری ، بی نیازی .
(تَ غَ نِّ ) [ ع . ] (مص ل . ) سرود خواندن ، شعر را به آواز خواندن .
( ~. ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) توانگر شدن ، بی نیاز شدن . ۲ - (اِمص . ) توانگری ، بی نیازی .
( ~. ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) توانگر شدن ، بی نیاز شدن . ۲ - (اِمص . ) توانگری ، بی نیازی .
فرهنگ فارسی
۱- ( مصدر ) توانگر شدن بی نیاز گشتن . ۲ - ( اسم ) توانگری بی نیازی . جمع : تغنیات .
مترادف و متضاد
سراییدن، سرود خواندن
بینیازی، توانگری، غنا
آوازخوانی، خنیاگری، رامشگری، سرودخوانی ≠ نوحهسرایی کردن
۱. آوازخوانی، خنیاگری، رامشگری، سرودخوانی
۲. بینیازی، توانگری، غنا
۳. سراییدن، سرود خواندن ≠ نوحهسرایی کردن
۴. بینیاز شدن، توانگر شدن، غنی شدن
