[ویکی فقه] ذکر صیغه ماضی و اراده معنای مستقبل؛ از مصادیق مجاز لغوی را تعبیر از مستقبل به لفظ ماضی گویند.«تعبیر از مستقبل به لفظ ماضی» از اقسام مجاز لغوی است. علت اطلاق ماضی بر مستقبل این است که وقوع آن را تحقق یافته تلقی کرده است؛ مانند:۱. (ویوم ینفخ فی الصور ففزع من فی السماوات...) که منظور از «فزع»، «یفزع» است؛۲. (ویوم نسیر الجبال وتری الارض بارزة وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا)؛ که «حشرناهم» یعنی...