معانی کلمه : تصدیه
لغت نامه دهخدا
تصدئة. [ ت َ دِ ءَ ] (ع مص ) زنگ زدودن زن آیینه را تا بدان چشم را بسرمه کشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). زنگ زدودن آینه را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
کلماتور
تصدئة. [ ت َ دِ ءَ ] (ع مص ) زنگ زدودن زن آیینه را تا بدان چشم را بسرمه کشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). زنگ زدودن آینه را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).