معانی کلمه : تشطیر
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. (ادبی ) در بدیع، نوعی تسمیط که در آن، هریک از مصراع های بیت دو قسمت شده و در هر قسمت قافیه ای آورده می شود، مانندِ این شعر: مده ای رفیق پندم که نظر بر او فکندم / تو میان ما ندانی که چه می رود نهانی (سعدی۲: ۵۹۷ ).
۲. (اسم مصدر ) [قدیمی] دو نیمه کردن، دو قسمت کردن چیزی.
۳. (اسم مصدر ) [قدیمی] مالی را با کسی دو نیمه کردن.
۲. (اسم مصدر ) [قدیمی] دو نیمه کردن، دو قسمت کردن چیزی.
۳. (اسم مصدر ) [قدیمی] مالی را با کسی دو نیمه کردن.
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
مال را به دو نیمه کردن با کسی نصف کردن چیزی
