[ویکی فقه] تسبیح و تقدیس، دو اصطلاح عرفانی می باشد.هر دو بر گرفته از آیه ۳۰ سوره بقره و ذکر «سبوحٌ قُدّوسٌ رَبُّ الملائکةِ و الروحِ». معنای تسبیح در عرفانتسبیح در عرفان، غالباً به معنای تنزیه و بی عیب خواندن و پاک شمردن حق است از کلیه صفات آفریدگان و از هر چه در وهم و خیال در آید. گاه نیز به معنای شناورشدن در اسرار جلال حق به کار رفته است . معنای تقدیستقدیس، به معنای پاک دانستن، تا قبل از ابن عربی...
