معانی کلمه : تسبیب

تلفظ بین المللی : /tˈasbib/ تلفظ :‌ [t'asbib]

لغت نامه دهخدا

تسبیب. [ ت َ ] ( ع مص )سبب ساختن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( مجمل اللغة ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از المنجد ): سببه ُالامر؛ کان سبباً له ُ ( المنجد ). || اسباب فراهم آوردن آن. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ): سببه ٌ الاسباب ؛ وجدها. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ) : شاه باخود گفت شادی را سبب آنچنان غم بود از تسبیب رب .مولوی.|| دشنام دادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). فراوان دش...

فرهنگ عمید

۱. ایجاد سبب کردن، سبب ساختن.
۲. سبب سازی، وسیله انگیزی.

فرهنگ فارسی

۱- ( مصدر ) ایجاد سبب کردن.۲- وصول کردن مالیات تا دینار آخر. ۳- حواله کردن طلب کسی بر دیگری که بدهکار است . ۴- ( اسم ) سبب سازی وسیله سازی . جمع : تسبیبات .
سبب ساختن . یا دشنام دادن .

مترادف و متضاد

۱. سببسازی، وسیلهانگیزی، وسیلهسازی
۲. سبب ساختن
۳. ایجادسبب کردن

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تسبیب، اصطلاحی در فقه و حقوق می باشد.اتلاف مال یا ایراد جنایت بر دیگری به طور غیر مستقیم و با زمینه سازی و فراهم کردن مقدّمات را تسبیب می گویند. و از عنوان تسبیب در باب غصب و دیات سخن رفته است.بیان تسبیبتسبیب در مقابل مباشرت (انجام دادن بی واسطه کاری) اصطلاحی در فقه و از مصادیق اتلاف است. در تسبیب بر خلاف مباشرت، اتلاف با واسطه و به طور غیر مستقیم و با فراهم کردن مقدّمات آن صورت می گیرد...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : تسبیب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تسبیب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات