تخشا. [ ت َ ] ( نف ) کوشنده و ساعی. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). سعی کننده و کوشنده. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ).نعت فاعلی ( صفت مشبهه ) از تخشیدن. پهلوی «توخشاک » ، پازند «توخشا» . ( حاشیه برهان چ معین ). دیگر اینکه حرف «تهَ » اوستایی... به تاء و سین تغییر می یابد، چنانکه «تَهْوَخْش » در فارسی تخشا ( کوشا ) و تهری در فارسی سه شده. ( فرهنگ ایران باستان ص 3 ) : بکو ت...
