تحدیر. [ ت َ ] ( ع مص ) آماس کردن اندام از زخم چوب. || به شتاب بانگ نماز گفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). به شتاب قرائت کردن. ( قطر المحیط ). || به شتاب راه رفتن. ( قطر المحیط ).
فرهنگ فارسی
آماس کردن اندام از زخم چوب یا به شتاب بانگ نماز گفتن یا به شتاب راه رفتن .
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تحدیر، سرعت در قرائت با حفظ صحت آن با استفاده از ادراج و تخفیف در قرائت است.«تحدیر» از ماده «حدر» به معنای شتاب و سرعت، گونه ای از قرائت است که ویژگی مهم آن سرعت در قرائت است. قاری با استفاده از ادراج (داخل کردن هر کلمه در کلمه بعدی) و سرعت و تخفیف در قرائت از راه قصر، تسکین، اختلاس، تخفیف همزه و مانند آن، بدون آسیب رسیدن به صحت قرائت، به آن سرعت می بخشد. این نوع قرائت، شیوه ابن کثیر، ا...
