معانی کلمه : تبعیدی
لغت نامه دهخدا
تبعیدی. [ ت َ ] ( ص نسبی ) کسی که بحکم مراجع قانونی نفی بلدشده باشد یا آنکه بسکونت در محلی خاص محکوم گردد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که تبعید شده نفی بلد شده منفی .
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
تبعیدشده، نفی بلدشده
expatriate (صفت)
تبعیدی
fugitive (صفت)
بی دوام، زود گذر، فانی، تبعیدی
