معانی کلمه : تبخاله افتادن
لغت نامه دهخدا
تبخاله افتادن. [ ت َ ل َ / ل ِ اُ دَ ] ( مص مرکب ) تبخاله برآوردن. تبخاله زدن. تبخاله دمیدن :
تبخاله ترا بر لب شیرین ز تب افتاد
بر رشته جانم گرهی بوالعجب افتاد.رجوع به تبخال و تبخاله و دیگر ترکیب های این دو شود.
تبخاله ترا بر لب شیرین ز تب افتاد
بر رشته جانم گرهی بوالعجب افتاد.رجوع به تبخال و تبخاله و دیگر ترکیب های این دو شود.
فرهنگ فارسی
تبخاله بر آوردن تبخاله زدن . تبخاله دمیدن .
