معانی کلمه : تانی

تلفظ بین المللی : /tˈɑni/ تلفظ :‌ [t'Ani]

لغت نامه دهخدا

تانی . (ع ص ) مقیم بجایی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دهقان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، تُنّاء. (منتهی الارب ).

تانی . (ضمیر) (از تان + یای مجهول ) بهار در سبک شناسی آرد: در قزوین لهجه ای است که ضمایر متکلم معالغیر و جمع مخاطب و جمع مغایب را بشکل مان ، تان ، شان می آورند ولی در ادبیات ظاهراً بسیار نادر و شاذ است و بیشتر در نث...

فرهنگ عمید

۱. درنگ کردن، به آهستگی و آرامی کاری کردن.
۲. آهستگی.

فرهنگ معین

( تأنی ) (تَ أَ نِّ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - درنگ کردن . ۲ - سستی کردن ، تأخیر کردن .

فرهنگ فارسی

درنگ کردن، به آهستگی و آرامی کاری کردن، آهستگی
۱- ( مصدر ) درنگ کردن ایست کردن آهسته کردن . ۲- سستی کردن تاخیر کردن . ۲- ( اسم ) آهستگی درنگ . ۴- تاخیر.
مقیم بجایی یا دهقان .

مترادف و متضاد

اسم

سستی

تاخیر

آهسته، کند، یواش

درنگ کردن، تاخیر کردن، سستی کردن

آهستگی، ایست، تاخیر، تمجمج، درنگ، طمانینه، کندی، مکث

۱. آهستگی، ایست، تاخیر، تمجمج، درنگ، طمانینه، کندی، مکث
۲. آهسته، کند، یواش
۳. آهستگی
۴. تاخیر
۵. سستی
۶. درنگ کردن، تاخیر کردن، سستی کردن