تلفظ بین المللی : /tˈɑntˈɑkuːl/ تلفظ : [t'Ant'Aku:l]
لغت نامه دهخدا
تانتاکول. ( اِ ) مأخوذ از لاتن و در کتب علمی مستعمل است. ضمیمه متحرکی است که بسیاری از جانوران از جمله «مولوسک »ها و «انفوزوار»ها دارند و به جای آلت لامسه و فهم آنان بکار رود.- تانتاکول داران ؛ این جانوران فقط وقتی جوان هستند دارای مژه میباشند ولی بعد مژه های خود رااز دست میدهند و بوسیله یک ساقه و یا مستقیماً به نقطه ای ثابت می شوند. شکافی برای ورود غذا ندارند و فقط عده زیادی تانتاکول دارند که به...
