تلفظ بین المللی : /tˈɑluːpˌin/ تلفظ : [t'Alu:p,in]
لغت نامه دهخدا
تالوپین. [ ل ُ ی َ ] ( اِخ ) پسر «موهان خاقان » جد ترکان شرقی که در سال 587 هَ. ق. بدست پسرعمش «شاپولیو» خاقان ترکان جنوبی اسیر شد. رجوع به احوال و اشعار رودکی سعید نفیسی ج 1 ص 181 و 182 شود.
