تلفظ بین المللی : /taʔˈassof xˈordan/ تلفظ : [ta?'assof x'oRdan]
لغت نامه دهخدا
تأسف خوردن. [ ت َ ءَس ْ س ُ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) اندوه خوردن. افسوس خوردن.دریغ خوردن : بسیار تأسف خورد و توجع نمود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 371 ). و بر تعجیلی که از تسویل شیطان و تخییل بهتان رفته تأسف ها خورد. ( سندبادنامه ص 153 ). دوان آمد و تلطف کرد و تأسف خورد. ( گلستان ). و بر عمر تلف کرده تأسف میخوردم. ( گلستان ).هوایی که در جیب یوسف خوردز محرومی او تأسف خورد.طغرا ( از آنندراج )...
