معانی کلمه : تارمیغ

مه غلیظ، مه تیره که در زمستان هوا را تیره و تاریک کند.

(اِمر. ) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطراف را تیره و تاریک سازد. تمن ، ماغ ، میغ و نژم نیز گویند.

( اسم ) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطرف را تیره و تاریک سازد (( تمن ) ) (( ماغ ) ) (( میغ ) ) (( نژم ) ) .