معانی کلمه : تابی

تابی . (اِخ ) یکی از شعرای عثمانی است از اهالی استانبول و پدرش یکی از درویشان امیر بخاری بوده در طریق علمی مشی کرده در برخی از بلاد بمنصب قضاوت منصوب شده و در طریق حج وفات یافته است . وی خوشنویس هم بود. (قاموس الاعلام ترکی ).

کسی را به پدری گرفتن.

سرکشی کردن؛ گردن‌کشی کردن.

(تَ اَ بّ) [ ع . ] (مص م .) کسی را به پدری گرفتن .