بیوباشتن. [ ی َ / یُو ت َ ] ( مص ) اوباریدن. بلع کردن. اوباردن. اوباشتن. رجوع به اوباشتن شود :
بجستی و نخجیر را بیدرنگ
همانگه بیوباشتی چون نهنگ.
اسدی.
دو چندان که یک مرد برداشتی
وی آسان بیکدم بیوباشتی.
اسدی.
به دُم رود جیحون بینباشتی
به دَم ژنده پیلی بیوباشتی.
اسدی.
