تلفظ بین المللی : /bˈejʔat bˈastan/ تلفظ : [b'ej?at b'astan]
لغت نامه دهخدا
بیعت بستن.[ ب َ / ب ِ ع َ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) بیعت کردن. بیعت رفتن. عهد و پیمان و سازش و موافقت کردن. ( آنندراج ) : صمصام الدوله را از قلعه بیرون آوردند و برامارت او بیعت بستند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 287 ).بسته با کلک او قضا بیعت گفته با رای او قدر اسرار.صائب.|| ( اصطلاح صوفیه ) مرید کسی شدن و این مجاز است. زیرا که مرید خویشتن را گویا بدست مرشد میفروشد. ( آنندراج )....
