تلفظ بین المللی : /bˌuːriˈɑ kˈuːbi/ تلفظ : [b,u:Ri'A k'u:bi]
لغت نامه دهخدا
بوریا کوبی. ( حامص مرکب )کنایه از ضیافتی باشد که در خانه نو کنند. جشنی که بعد از ساختن خانه و عمارت کنند. ( ناظم الاطباء ) ( برهان ) ( آنندراج ). کنایه از آن است که چون خانه نو بسازند، مردم را به مهمانی طلبند. ( انجمن آرا ). عذار. عذیر. عذیره. وکیره. حتیره. مهمانی بنا. ولیمه بنا.ولیمه خانه نو: ( یادداشت بخط مؤلف ) : مسجدی هرکه ساخت پا کوبی کند از ذوق بوریاکوبی.یحیی شیرازی ( از آنندراج )....
فرهنگ عمید
۱. حصیرکوبی، کوبیدن بوریا. ۲. [مجاز] آمدوشد بسیار در مسجد یا خانه. ۳. [مجاز] مهمانی و ولیمه که به مناسبت خانه ای نوساز داده می شود.
