بهمنیان. [ ب َ م َ ] ( اِخ ) سلاطین بهمنی شاهاگلبرگه. سلسله ای از سلاطین که در دکن و نواحی مجاور آن ( هندوستان ) از 748 - 933 هَ. ق. حکومت کرده اندو مؤسس این سلسله حسن بود که با عنوان علاءالدین گانگو بهمنی بر تخت سلطنت نشست. ( فرهنگ فارسی معین ).
دانشنامه آزاد فارسی
بَهمَنیان(یا: بهمنیه) سلسله ای از پادشاهان مسلمان هند (حک: ۷۴۸ـ۹۳۲ق) در ناحیۀ دکن . این سلسله پس از قیام مسلمانان به رهبری اسماعیل مُخ برضد محمد بن تغلق ، پادشاه دهلی ، در دکن حکومت کردند. حسن گنگو (گانگو) اسماعیل را برانداخت و خود را سلطان علاءالدین حسن بهمن شاه نامید. سلاطین بهمنی هجده تن بودند و پایتخت هشت تن از آنان احسن آباد گلبرگه و پایتخت سلاطین دیگر ، محمدآباد بیدر بود. پس از علاءالدین حسن...
دانشنامه عمومی
بهمنیان دارای معانی و کاربردهای زیر است.بهمنیان (گیاه شناسی)، یا تیرهٔ کلاه میرحسن (Plumbaginaceae) نام یکی از تیره های گیاهی است.بهمنی ها، سلاطین بهمنی از شاهان گلبرگه بوده اند و سلسله ای از سلاطین در دکن و نواحی مجاور هندوستان.wiki: کاسبرگ پیوسته بهم (غالباً غشایی) و جام گل آنها به صورت یک قیف منتهی به ۵ لوب مشخص است.wiki: بهمنیان (گیاه شناسی)...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بهمنیان، اعضای خاندانی از مسلمانان که در شبه جزیره هند با تشکیل حکومتی مستقل و قدرتمند بر فلات دکن فرمان راندند.امیران دکن پس از شورش برضد پادشاهی دهلی، محمدشاه تُغلُق (حک ۷۲۵-۷۵۲ق/۱۳۲۵-۱۳۵۱م)، یکی از فرماندهان خویش به نام اسماعیل فتح را به حکومت برگزیدند. به قولی، اسماعیل پس از دو سال به علت ناتوانی در اداره کشور، از حکومت کناره گرفت و داوطلبانه قدرت را به حسن گانگو (کانکو)، ملقب به ظف...