معانی کلمه : بهاره

(بَ رِ ) (اِمر. ) ۱ - کشت و زراعتی که در فصل بهار انجام می شود. ۲ - شکوفة درخت به ویژه مرکبات .

بهار، بهاری، کشت وزرع دربهار
( صفت اسم ) ۱ - منسوب به بهار بهاری کشت بهاره . ( مقابل کشت پاییزه ) . ۲ - گندم و غلات دیگر که در فصل بهار کارند.
دهی از دهستان کوهمره سرخی است که در بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع است .

/behaare/ آواز قرقاول نر به هنگام بهار - شکوفه ی پرتقال

اسم: بهاره (دختر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: bahāre) (فارسی: بهاره) (انگلیسی: bahare)
معنی: منسوب به بهار، بهاری، مربوط به بهار، به عمل آمده در بهار، منسوب به بهار بهار، متولد شده در بهار