بَهاءُالدّینِ وَلد، محمد بن حسین ( ـ قونیه ۶۲۸ق)(یا: بهاء ولد) ملقب به سلطان العلما، عارف و واعظ ایرانی و پدر جلال الدین مولوی. در خراسان و بلخ به وعظ و درس مشغول بود. او را از تربیت یافتگان شیخ نجم الدین کبری و از خلفای او دانسته اند. در حدود ۶۱۶ یا ۶۱۷ و اندکی قبل از واقعۀ مغول، به همراه خانواده اش، شهر و دیار خود را ترک کرد. برخی دلیل آن را مخالفت او با امام فخر رازی و مشرب فلسفی او دانسته اند ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] بَهاءُ الدّین وَلَد، محمد بن حسین خطیبی بکری (543-628ق1148/-1231م)، معروف به بهاء ولد و سلطان العلماء، عارف، واعظ و از مشایخ صوفیه و پدر جلال الدین محمد مولوی است.نسب وی به خلیفه دوم می رسد و از سوی مادر، نو علاء الدین محمد خوارزمشاه دانسته شده است، ولی این قول با توجه به منابع تاریخی موثق، قابل تأیید نیست. در کتاب معارف که مجموع مواعظ و سخنان اوست، چنین آمده که لقب «سلطان العلماء» را پ...
