[ویکی فقه] بَهاءُالدّولۀ حُسِیْنیِ نورْبَخْش، یا بهاءالدین حسن بن میرقوام الدین شاه قاسم نوربخشی رازی، پزشک برجستۀ اواخر دوره تیموری و اوایل دوره صفوی بود.اگر سن وی را هنگام تالیف خلاصة التجارب در ۹۰۷ق/۱۵۰۱م دست کم ۴۰ سال بدانیم، تولدش باید ۸۶۷ق/۱۴۶۳م یا پیش از آن باشد. نیای او، سیدمحمد طریقۀ نوربخشی را بنیاد نهاد که ریاست آن بعدها بعدها به قاسم، پدر بهاءالدوله رسید. بهاءالدوله از پدر ـ که گویا در...
