معانی کلمه : بنیاد
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. بیخ، پایه، اصل، شالوده.
۲. پی دیوار.
* بنیاد کردن: (مصدر متعدی )
۱. بنا کردن.
۲. شالوده ریختن.
۳. آغاز کردن، دست به کاری زدن.
* بنیاد نهادن: (مصدر متعدی )
۱. شالوده ریختن.
۲. بنا کردن.
۳. آغاز کردن.
۲. پی دیوار.
* بنیاد کردن: (مصدر متعدی )
۱. بنا کردن.
۲. شالوده ریختن.
۳. آغاز کردن، دست به کاری زدن.
* بنیاد نهادن: (مصدر متعدی )
۱. شالوده ریختن.
۲. بنا کردن.
۳. آغاز کردن.
فرهنگ معین
(بُ) [ په . ] (اِمر.) 1 - شالوده ، اساس . 2 - بیخ ، پایه .
برانداختن ( ~. بَ رَ تَ) (مص م .) خراب کردن ، منهدم کردن .
(بُ ) [ په . ] (اِمر. ) ۱ - شالوده ، اساس . ۲ - بیخ ، پایه .
برانداختن ( ~. بَ رَ تَ ) (مص م . ) خراب کردن ، منهدم کردن .
برانداختن ( ~. بَ رَ تَ ) (مص م . ) خراب کردن ، منهدم کردن .
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
اصل، ریشه
سازمان، موسسه
بن، بیخ، پایه، ته
اساس، قاعده، مبنا
بنلاد، بنیان، پی، شالده، شالوده
۱. بن، بیخ، پایه، ته
۲. اصل، ریشه
۳. بنلاد، بنیان، پی، شالده، شالوده
۴. اساس، قاعده، مبنا
۵. سازمان، موسسه
واژه نامه بختیاریکا
بُناد
سر گَه
سر گَه
