بنچاق. [ ب ُ ] ( ترکی ، اِ ) قباله. سند ملک. || سند ( در تداول دفاتر رسمی ). سندی که بموجب آن معامله ای رسمی انجام گرفته و سندی که نشان دهنده انجام معامله ای است. و آن جز سند مالکیت است.
فرهنگ معین
(بُ ) [ تر. ] ( اِ. ) قباله ، سند قدیمی ، سند مالکیت غیررسمی . بُنْجَه هم گفته شده .
دانشنامه آزاد فارسی
بُنْچاق(یا: بُنْچِه) واژه ای ترکی، نوعی سند حقوقی. اصطلاحاً به قباله های قدیمی مالکیت ملک اطلاق می شود و به موجب آن معامله ای رسمی صورت می گیرد و نشان دهندۀ انجام معامله است. امروزه، در خرید و فروش ملک، قباله و اسناد جدید از روی آن تنظیم می گردد. در قدیم به سجلات علما و مجتهدان محل، قبوض مالیات و عوارض نقل و انتقال نامه ها، و حتی فرمان های حکام و پادشاهان، که دلالت بر مالکیت فرد بر ملکی داشت، نیز ...
فرهنگ فارسی
( اسم ) هر نوع سند راجع بمالکیت یا نقل و انتقالات قبلی در مورد مالی که فعلا مورد معامله قرار میگیرد قبال. ملک سند قدیمی .