تلفظ بین المللی : /bˈandeː farmˈɑni/ تلفظ : [b'ande: faRm'Ani]
لغت نامه دهخدا
بنده فرمانی. [ ب َ دَ / دِ ف َ ] ( حامص مرکب ) مطیع بودن. فرمانبرداری کردن : کمین گشاده قضا بهر فتنه انگیزی اجل ببسته میان بهر بنده فرمانی.مجیر بیلقانی.شبه را کز سیه پوشی برآمد نام آزادی به از یاقوت اطلس پوش و داغ بنده فرمانی.خاقانی.خواجه برزد علم بسلطانی رست از آن بند و بنده فرمانی.نظامی.کردمش در شکنجه زندانی تا کند بنده بنده فرمانی.نظامی.تو چو سرو آزاد باش از بند هر غم تا مدام هرچه فرمایی سپهرت ...
