معانی کلمه : بمیر
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
امر از مردن است که گاه به صورت نفرین و دشنام به کار می رود و توان آن را در شمار اصوات آورد ٠
گویش مازنی
۱بمیر ۲امر به مردن در مقام:تحقیر و تخفیف
/bamir/ بمیر - امر به مردن در مقام: تحقیر و تخفیف
گویش اصفهانی
تکیه ای: bemir
طاری: bemir
طامه ای: bommer
طرقی: bemer
کشه ای: bemer
نطنزی: bamber
