تلفظ بین المللی : /belˈaftuːh/ تلفظ : [bel'aftu:h]
لغت نامه دهخدا
بلفتوح. [ ب ُ ف ُ ] ( اِخ ) صورتی است از ابوالفتوح : و نسختی از آن به مدینةالسلام به دارالخلافه فرستادند و بلفتوح اسفرائینی را از حضرت خلافت مهجور کردند. ( کتاب النقض ص 486 ). رجوع به ابوالفتوح شود.
