بلایه. [ ب َ ی َ / ی ِ ] ( ص ) نابکار. ( از برهان ) ( از آنندراج ) ( شرفنامه منیری ). نابکار دشنام ده. ( صحاح الفرس ). تباهکار و ناکس و فرومایه و بداصل. ( ناظم الاطباء ). حُثالة. حَرض. حقیر. خابث. خَبیث.. رَذل. لاده. مَحروض. ناچیز. ناکس. هَذر. هرزه. هَلوک. هیچکاره : ابن بلایه بچگان را ز چه کس آمد زه همه آبستن گشتند به یک ره که و مه.منوچهری.زبان بگشاد هرمز کای بلایه ندانم چون تو جادو هیچ دایه.عطار....
