معانی کلمه : بلامعارض
لغت نامه دهخدا
بلامعارض. [ ب ِ م ُ رِ ] ( ع ص مرکب ) ( از: ب + لا( نفی ) + معارض )بدون معارض. بلامنازع. ( فرهنگ فارسی معین ). بلامانع.
فرهنگ فارسی
( صفت ) بلا منازع
بدون معارض . بلا منازع .
بدون معارض . بلا منازع .
مترادف و متضاد
بلامنازع، بیبدیل، بیمعارض، بیرقیب، یکهتاز
