معانی کلمه : بلاده
لغت نامه دهخدا
بلاده . [ ] (اِ) به هندی بلادر است . (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به بلادر شود.
بلادة. [ ب َ دَ ] (ع اِ) بلادت . سستی وکندی خاطر. (از منتهی الارب ). و رجوع به بلادت شود.
فرهنگ عمید
فاسق، نابکار، بدکار، تبهکار: هر آن کریم که فرزند او بلاده بُوَد / شگفت باشد کاو از گناه ساده بُوَد (رودکی: ۵۲۲ ).
فرهنگ معین
(بَ دِ )(ص . ) = بلایه : ۱ - بدکار. ۲ - فاسق . ۳ - روسپی .
مترادف و متضاد
۱. بدکار، روسپی، فاحشه
۲. فاسق، نابکار، بدکار
۳. هرزهگو
۴. مفتن، مفسد
۵. تبهکار