معانی کلمه : بغچه

تلفظ بین المللی : /bˈoq1tʃeː/ تلفظ :‌ [b'oq1tSe:]

لغت نامه دهخدا

بغچه. [ ب ُ چ َ / چ ِ ] ( ترکی ، اِ ) بوغچه. ( فرهنگ نظام ). بقچه.جامه بند که معروف است این لفظ ترکی است. ( غیاث ) ( ازآنندراج ). بسته ای از جامه و جز آن که بستا نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). پارچه ای بشکل مربع یا مستطیل که لباسها در آن نهاده بندند و مجموع آن پارچه و لباسهای در آن را بغچه بسته گویند. ( فرهنگ نظام ) : مرد باشد که باو تا ندهی صد تنگه در بغل بغچه نیارد که نهد در بازارنظام قاری.- بغچه ...

فرهنگ معین

(بُ چِ ) [ تر. ] ( اِ. ) = بقچه : پارچه بزرگی که در آن جامه و انواع قماش پیچند. سارغ هم گویند.

فرهنگ فارسی

دستمال بزرگ که در آن لباس یاچیزدیگرمیگذارند
( اسم ) دستمال بزرگی که در آن جامه و انواع قماش پیچند .

دانشنامه عمومی

بُغچه، (بقچه نیز صحیح است) از ترکی به معنای جامه بند، پارچه ایست به شکل مربع یا مستطیل که در آن لباس، غذا، مدارک، پول یا زیورآلات و غیره گذارده و نگهداری می کنند. بُغچه وسیله کمکی سفر نیز هست. مجموع پارچه بسته بندی و محتوی را «بقچه بسته» می نامند. بُغچه امروزه کمتر مورد مصرف قرار می گیرد....لغت نامه دهخدا: بغچهفرهنگ نظامبُغچه بند، بُغچه عروس، بُغچه کش، بُغچه حمام، طاس بُغچه، دست بُغچه، بُغچه باف.....

واژه نامه بختیاریکا

سارُق

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : بغچه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

معانی کلمه : بغچه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات